Δεν συνηθίζω να παραδέχομαι ότι έκανα λάθος στη ζωή μου και μάλιστα δημόσια.
Όμως τη σημερινή συζήτηση την έχω κάνει πολλές φορές με τον εαυτό μου και θα ήθελα να την πω εδώ στο podcast μήπως και κάποιος αποφύγει να κάνει τα ίδια λάθη και καταφέρει να αποκτήσει οικονομική ελευθερία πολύ πριν γίνει 50 αν του παρουσιαστεί η ευκαιρία, όπως παρουσιάστηκε και σε μένα τα τελευταία 20 χρόνια.
Γιατί το χειρότερο που μου συνέβη δεν ήταν τα χρήματα και οι ευκαιρίες που χάθηκαν.
Ήταν ότι έχασα την αυτοπεποίθησή μου και με απογοήτευσα εμένα τον ίδιο.
Οπότε ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.
Το πρώτο μεγάλο λάθος
Το 2005 λοιπόν ήμουν 26 και είχα αποταμιεύσει 100.000€.
Τότε έμενα με τους γονείς μου και ό,τι έβγαζα μέχρι τότε από τις προηγούμενες μου ασχολίες για τις οποίες έχω μιλήσει εκτενώς εδώ στο podcast, είχα καταφέρει και είχα αποταμιεύσει αυτό το ποσό γιατί φυσικά δεν προσπαθούσα να βγω καθόλου έξω. Δεν ήθελα να ξοδεύω δεξιά και αριστερά χρήματα.
Οπότε προσπαθούσα ό,τι έβγαζα να το βάζω στην άκρη.
Όμως συνέχεια με έτρωγε να πάρω ένα καινούργιο αυτοκίνητο.
Παρόλο που μου είχε πάρει ο μπαμπάς με ένα αυτοκίνητο τότε, ήθελα με την επιτυχία που γνώριζα τότε και με τα χρήματα που σιγά-σιγά μάζευα να κάνω ένα δώρο σαν επιβράβευση στον εαυτό μου.
Έτσι λοιπόν ξόδεψα 50.000€ συν το αυτοκίνητο που είχα, το οποίο τότε πουλήθηκε για περίπου 8-9.000 για να πάρω μια Mercedes SLK.
Οπότε λοιπόν ξόδεψα 50.000€ το 2005 για ένα αυτοκίνητο.
Κράτα το τώρα αυτό γιατί θα το χρειαστούμε σε λίγο.
Το δεύτερο μεγάλο λάθος
5 χρόνια αργότερα τώρα το 2010 δοκίμασα την τύχη μου στο αμερικάνικο χρηματιστήριο, στην Wall Street και στο Forex.
Ενώ λοιπόν είχα γνωρίσει επιτυχία στα τυχερά παιχνίδια μέχρι τότε και θεώρησα ότι ήμουνα άτρωτος και φοβερός και τρομερός, θεώρησα ότι θα είχα την ίδια επιτυχία και εκεί.